Gastronomia molekularna wykorzystuje naukę do tworzenia żywności i potraw, które nie były dostępne lub możliwe 10-15 lat temu. Ma ona na celu wygenerowanie nowej wiedzy na temat chemii i fizyki gotowania, identyfikując mechanizmy, które powodują efekty kulinarne (takie jak to, dlaczego majonez staje się twardy lub suflet pęcznieje). To naukowe podejście do gotowania jest również nazywane „gotowaniem nuta po nucie”, ponieważ analizuje specyficzny skład chemiczny/fizyczny żywności i wiąże go z jej właściwościami sensorycznymi.

Techniki stosowane przez gastronomów molekularnych nie zawsze są łatwe do opanowania przez domowych kucharzy. Jednak dzięki podstawowemu zrozumieniu zasad naukowych stojących za tymi technikami, drzwi kuchni otwierają się na niesamowite eksperymenty kulinarne.

Na przykład, gastronomowie molekularni dowiedzieli się, że smaki są intensyfikowane przez łączenie żywności, która ma podobne lotne cząsteczki, które opuszczają się w postaci pary i unoszą się do nosa. Zasada ta doprowadziła do powstania kreatywnych połączeń, takich jak truskawka i kolendra lub czekolada i pomarańcza.

Inne popularne techniki w kuchni molekularnej obejmują błyskawiczne zamrażanie, spienianie, klejenie mięsa i sferyfikację. W rzeczywistości ta ostatnia jest jedną z najczęściej spotykanych technik kuchni molekularnej w restauracjach na całym świecie. Aby to osiągnąć, wymagany jest zestaw do kuchni molekularnej, który zawiera chlorek wapnia i alginian sodu, dwie substancje, które po zmieszaniu ze sobą żelują. Główny składnik, taki jak soda pomarańczowa, jest następnie upuszczany do tej mieszaniny, po jednej kropli na raz, co przekształca płyn w małe, kuliste kulki, które pękają ze smakiem po spożyciu.